Το πλέξιμο με τα χέρια, δηλαδή τους πήχεις (arm knitting) είναι από τις πιο απολαυστικές και χαλαρές μορφές πλεξίματος — μια μικρή δημιουργική περιπέτεια που ξεκινά… κυριολεκτικά μόλις σηκώσεις τα μανίκια ψηλά! Εδώ δεν χρησιμοποιείς ούτε δάχτυλα ούτε βελόνες· μόνο τους πήχεις σου, που γίνονται το πιο ζεστό, παιχνιδιάρικο εργαλείο!
Το νήμα γλιστράει πάνω στο δέρμα, οι θηλιές σχηματίζονται εύκολα και το αποτέλεσμα εμφανίζεται σχεδόν από τις πρώτες σειρές μπροστά στα μάτια σου. Σε λίγη ώρα έχεις ένα χουχουλιάρικο κασκόλ ή ένα μικρό ριχτάρι που μοιάζει σαν να βγήκε από boutique — αλλά στην πραγματικότητα το έφτιαξες εσύ, στο σαλόνι σου, στην γωνιά του αναπαυτικού σου καναπέ.
Τι χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις
-
Πολύ χοντρό, μαλακό νήμα (τύπου jumbo)
-
Έναν άνετο χώρο. Εμένα μου αρέσει πολύ η άνεση του μεγάλου κρεβατιού μου για να πλέκω
-
Και φυσικά… τα χεράκια σου!
Οι κινήσεις είναι μεγάλες, καθαρές και εύκολες να τις θυμάσαι. Κι αν κάπου «ξεφύγει» μια θηλιά, διορθώνεται αμέσως — ένα από τα ωραιότερα πράγματα στο arm knitting!
Μικρές συμβουλές για “τέλειο” αποτέλεσμα
-
Κράτα όλες τις θηλιές ίδιου μεγέθους για να μην κάνει κυματισμούς το έργο σου.
-
Δούλεψε χαλαρά, αλλιώς η επόμενη σειρά θα σου φαίνεται πιο δύσκολη.
-
Άπλωνε το κομμάτι συχνά για να βλέπεις την πρόοδο σου και το αποτέλεσμα αν σε ικανοποιεί.
-
Τύλιξε το νήμα σε μπάλα πριν ξεκινήσεις, για να αποφύγεις μπερδέματα.
-
Κράτα μικρές σημειώσεις στο τέλος (σύνολο θηλιών, μήκος, τύπο νήματος) — θα σε βοηθήσουν πολύ όταν θελήσεις να επαναλάβεις το έργο.
-
Φύλαξε το νήμα σε ένα υφασμάτινο σακουλάκι για να μείνει καθαρό και αφράτο.
Γιατί θα το λατρέψεις (όσο κι εγώ)
Γιατί το πλέξιμο με τα χέρια έχει κάτι απλό και αληθινό. Σου επιτρέπει να χρησιμοποιήσεις τον ρυθμό του σώματός σου, να νιώσεις το νήμα όπως είναι — μαλακό, ζεστό, ζωντανό. Εμένα πάντα με κάνει να χαμογελώ η αίσθηση ότι δημιουργώ κάτι χωρίς εργαλεία, μόνο με τα μπράτσα μου, σαν να γυρίζω σε μια παιδική, πιο αθώα εκδοχή της δημιουργίας. Το μόνο αρνητικό είναι ότι δεν μπορείς κατά τη δημιουργία να σηκώσεις τηλέφωνο ή να πας τουαλέτα.
Κατά τα λοιπά, όταν το έργο τελειώνει, μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, νιώθω εκείνη τη μικρή, γλυκιά υπερηφάνεια: «Το έφτιαξα μόνη μου». Ίσως γι’ αυτό αγαπώ τόσο πολύ το πλέξιμο με τα χέρια — γιατί κάθε φορά μου θυμίζει ότι η χαρά της δημιουργίας βρίσκεται στα απλά.
